Nie potrzeba wysokich gór, by emocjonować się skokami narciarskimi. Miłośnicy uprawiający ten sport oraz kibice byli świadkami takich wydarzeń również w Gdańsku i to już na początku XX wieku. W Wolnym Mieście Gdańsku były bowiem trzy skocznie narciarskie – w Oliwie, we Wrzeszczu i w Sopocie.

 

Oliwska Dolina Radości była świadkiem tryumfów skoczków narciarskich od 1932 roku. Tutaj stanęła skocznia K-35 (o punkcie konstrukcyjnym na 35 metrze po zeskoku). Na dzisiejsze standardy (minimum K-90) malutka, ale wówczas była to największy obiekt tego typu na Pomorzu. Do dziś w lesie można znaleźć pozostałości drewnianej konstrukcji wieży i rozbiegu skoczni oraz kamienny pomnik, upamiętniający Ernsta Becker-Lee, niemieckiego skoczka narciarskiego, który zginął na niej w 1940 r. podczas treningu. Rekord 39-metrowego skoku uzyskał niejaki Kołtun.

 

Bez śladu - nie licząc wykarczowanego zeskoku - zniknęła skocznia K-30 we wrzeszczańskiej Dolinie Samborowo - Henrietty w czasach WMG. Obecnie nazywana jest Tomac przez rowerzystów górskich, uprawiających ekstremalne zjazdy. Rekordowe 34,5 metra skoku w 1970 roku uzyskał na niej Kazimierz Polus z Czarnkowa.