Średniowieczne Mury Gdańska

Gdańskie Główne Miasto to nie tylko sztampowy spacer ul. Długą i Długim Targiem (z domami dawnych rodów mieszczańskich - Ferberów, Schumannów, Steffensów, czy Uphagena) od Złotej Bramy do pomnika Neptuna, dalej Motławy i z powrotem stylizowaną ul. Mariacką oraz przez bazylikę do Wielkiej Zbrojowni. To tylko pobieżne zwiedzanie 1000-letniego grodu. A Gdańsk kryje znacznie więcej tajemnic i niespodzianek. Na przykład w kościele p.w. św. Mikołaja przy ul. Świętojańskiej można poszukać 7 wcieleń św. Dominika, patrona zakonu zajmującego się świątynią. Ilość opowieści zakonników wystarcza na niejedną godzinę, więc warto poprosić dominikanina o oprowadzenie po kościele.

Na pobliskim rogu ulic Straganiarskiej i Grobla IV można odszukać ślad miejsca urodzin jednego z najsłynniejszych gdańszczan - Jana Heweliusza, piwowara i astronoma. Kilkaset metrów dalej, w zrujnowanym przez wojnę kościele św. Jana można zobaczyć rzeźby świętych bez głów - to efekt remontowych uderzeń kilofów w sąsiedztwie - i odchylonej o kilkanaście stopni od pionu ściany (bo kościół postawiono na nieosuszonych bagnach). 

W Bazylice Mariackiej można zmierzyć się z 400 schodami prowadzącymi na szczyt wieży - wysiłek jest nagrodzony oszałamiającą panoramą miasta i okolic. 

Spacerując wzdłuż Motławy mija się cały zestaw bram miejskich - Tobiasza (nieistniejąca, z 1448 r.), Straganiarską (z lat 1481-1492, na fasadzie wykute herby Prus Królewskich, Polski i Gdańska, w latach 1959-1963 mieszkał w niej Zbigniew Cybulski), Świętojańską (z końca XIV w., odbudowana po wojnie), św. Ducha (najstarsza istniejące brama gdańska), Mariacką (z ośmiokątnymi wieżyczkami na obu flankach i herbami: od strony Motławy - Rzeczypospolitej, której hołdują herby Gdańska i Prus Królewskich, a od strony ul. Mariackiej herb miasta w łapach lwów), Chlebnicką (późnogotycka, przetrwała w stanie nienaruszonym zawieruchy wojenne, herby po obu stronach), Zieloną (apartamenty królów, ale niewykorzystane przez żadnego) i Krowią (nazwa od dawnego traktu bydlęcego prowadzącego tamtędy). 

Wrócić najlepiej ulicą Ogarną z ponad 120 kamieniczkami. Ogarną, bo tędy wyprowadzano psy (ogary) na nocne pilnowanie Wyspy Spichrzów. 

Na końcu przy ul. Za Murami można dobrze zjeść w Baszcie Narożnej. 

Otwarte: - codziennie, przy dobrej pogodzie 
Koszt: - siły i czas na spacer 


2-kilometrowy spacer po pobocznych atrakcjach głównomiejskich ze smacznym zakończeniem, Gdańsk.